Beni İsrail

Cürüm üzre görülenin ardında kalan,     
Sürgün sabahında putperest kavmimin, 
Susuz, elsiz ve kimini gölgesiz koyduğun, 
İçinden yürüyorken Beni İsrail yurdunun, 
Putu sendin. 
                             
Kalem yazar, kağıt yazılır, gönül uslanır 
Sevrin önünde gün olur gözler puslanır, 
İnce ve kara bir çığlık kaplar düşlerini 
O düşlerin gölgesiydin belki; sen yoktun, 
Belki de güneşten yoksundun.

 

Özcan Yazıcı 

06-08-2012